آسمان دگری خواهم و ماه دگری

نظر از لطف به من کرد و سراپایم سوخت

آرزو دارم از آن چشم نگاه دگری

خانمان سوختم از دل چو کشیدم یک آه

چرخ سوزد بخدا گر کشم آه دگری

ندهی راه که آیم به برت ، می ترسم

که جز از مرگ نیابم به تو راه دگری

(تربتی ) بر سر کوی تو پناه آورده

جز سر کوی تو اش نیست پناه دگری